گياهان دارويي

كشور ايران از لحاظ جغرافيايي و آب و هوايي موقعيتي كاملا استثنايي در دنيا دارد . ايران داراي 11 اقليم از 13 اقليم اصلي جهان و همچنين محيطهاي گوناگوني براي رشد و تكثير گياهان ميباشد . به دليل تنوع اقليمي ، بيش از 7500 گونه گياهي در اكثر نقاط ايران رشد ميكنند . به موازات فراواني پوشش گياهي ، بسياري از اين گونه ها از نظر دارويي داري اهميت منحصر به فرد ميباشند . با توجه به اهميت زور افزون توصيه هاي استفاده از گياهان دارويي و جايگزيني تدريجي داروهاي شيميايي بوسيله آنها ، و نيز در راستاي تشويق نيروهاي متخصص ، كار آمد و علاقمند ،‌سومين همايش گياهان دارويي با هدف ارائه آخرين پژوهشها و يافته هاي علمي به معرفي در زمينه هاي چگونگي گسترش گياهان دارويي خواهد پرداخت . در راستاي نيل به اين هدف ستاد اجرايي همايش اقدام به دعوت اساتيد و محققان به عنوان سخنران و فراخوان مقاله نموده است .

اساتيد ،‌ محققان و پژوهشگران محترم مي‌توانند نتايج حاصل از تحقيقات خود را بر روي گياهان دارويي در موضوعات محوري زير در سه حوزه علوم كشاورزي  علوم پايه و علوم  پزشكي ،‌جهت ارائه به صورت سخنراني و يا پوستر ارسال نمايند . 

علوم کشاورزی
1- به زراعی و بهنژادی
2- آفات و بیماریها
3- فر آورده های غذایی وادویه ای
4- بیوتکنولوژی
5- اکولوژی

علوم پایه
1- شیمی و بیوشیمی
2- فیزیولوژی
3- سیستماتیک و بیوسیستماتیک
4- بیوتکنولوژی و مهندسي ژنتیک

علوم پزشکی
1- کاربردهای بالینی گیاهان دارویی ( طب سنتی و..)
2- علوم پایه پزشکی( فیزیولوژی، میکروبیولوژی، بیوشیمی، ایمونولوژی و... )
3- فارماکولوژی و فارماکوگنوزی
 

مقالات رسيده به دبيرخانه همايش پس از انجام بررسي هاي لازم توسط كميته علمي و داوري همايش متشكل از اساتيد دانشگاه ها و پژوهشگران موسسات تحقيقاتي است به صورت سخنراني و پوستر پذيرش خواهند شد . تذكرات مهم :‌ 1- مقالاتي جهت بررسي به كميته علمي همايش ارسال خواهند شد كه نتيجه كار پژوهشي و تحقيقاتي متقاضيان باشد و در هيچ كنفرانس ديگري تاكنون ارئه و يا به چاپ نرسيده باشد . 2- خلاصه مقاله بايد شامل مقدمه ، اهداف ،‌ روش كار ، نتايج و بحث باشد . 3- خلاصه مقاله بايد توسط نرم افزار WORD XP و با استفاده از دستورالعمل زير تايپ شود :‌  - فاصله حاشيه ها از هر طرف 3 سانتي متر ،‌فاصله طول خطوط 1 سانتي متر  - قلم عنوان فارسي Lotus Bold 14 و لاتين Times New Roman 12  - قلم نام نويسنده  و آدرس نويسنده Lotus 11  - قلم متن Lotus 12 انتخاب شود . 4- چنانكه مقاله اي داراي چند نويسنده باشد بايد نام ارائه دهنده مقاله با علامت * مشخص گردد . براي ارسال مقالات ابتدا وارد سايت شويد . براي ورود به سايت اينجا كليك كنيد

 آدرس سایت اطلاع رسانی همایش :

www.3cmp.ir

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: اجتماعي - محيط زيست

استاندارد جديدي براي بهبود مديريت تجارت در زمينه گياهان دارويي و معطر و ترويج فرهنگ مصرف به اندازه اين گياهان و در نتيجه دوام پذيري آنها از سوي سازمان تجارت جهاني پي‌ريزي شد.

به گزارش سرويس «محيط زيست» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، هم‌اكنون 50 تا 70 هزار نوع گياه در سراسر جهان در علم پزشكي سنتي و نوين مصرف دارويي دارند.

بر اساس اعلام اتحاديه جهاني حفاظت از حيات وحش (WWF) ، گياهان دارويي كه عمده آنها در گروه گياهان وحشي قرار مي‌گيرند منبع درآمد ارزشمندي براي ساكنان روستاها بويژه در كشورهاي در حال توسعه شمرده مي‌شوند.

اما مصرف بيش از اندازه اين گياهان در دنيا دوام‌پذيري آنها را به خطر انداخته است كه اين معضل نه تنها دوام بسياري از گونه‌هاي گياهان دارويي را تهديد مي‌كند، بلكه زندگي افرادي كه اين گياهان منبع غذايي يا درآمد آنها محسوب مي‌شود را نيز به خطر انداخته است.

از اين رو سازمان تجارت جهاني با تدوين استاندارد جهاني جديدي در زمينه مديريت مصرف گياهان دارويي در نظر دارد دوام‌پذيري اين منابع ارزشمند اقتصادي و غذايي را افزايش داده و از اين طريق خطر نابودي بسياري از اين گونه‌ها را كاهش دهد

 

منبع : http://isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-897318

خبرگزاري دانشجويان ايران - شيراز
سرويس: كشاورزي و دامپروري

مديرکل منابع طبيعي فارس اعلام کرد:  بيش از70 درصد نياز کارخانه‌هاي گياهان دارويي کشور به وسيله استان فارس تامين مي‌شود.

مهندس مهرزاد خرد در گفت‌وگو با خبرنگار كشاورزي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گفت: مشکل عمده در گياهان دارويي بحث فرآوري و خريد محصول است.

مديرکل منابع طبيعي فارس گفت: در سال 85 نزديک به 13 هزار و 500 هکتار زير كشت گياهان‌ دارويي قرار گرفت كه به دنبال توسعه آن هستيم هنوز متولي واقعي را در اين زمينه را پيدا نکرديم.

وي بيان كرد: به صنعت هم توصيه کرديم که در استان فارس کارخانه‌هاي توليد گياهان دارويي احداث کنند اما آن‌ به صادرات و بسته‌بندي مواد خام فکر مي‌کنند و حاضر به سرمايه‌گذاري بر روي تحقيقات نيستند.

خرد با انتقاد از نحوه صادرات گياهان دارويي گفت: در حال حاضر ما شيره انقوزه را کيلويي هفت هزار تومان به امارات صادر مي‌كنيم اما آن‌ها با بسته‌بندي‌ها مناسب همان انقوزه را کيلويي 70 هزار تومان به اروپا صادر مي‌كنند.

خرد با تاکيد بر اهميت پرورش گياهان دارويي گفت: اگر يک دامدار به توصيه‌هاي ما گوش کند و در کنار دامداري گياه دارويي را نيز پرورش بدهد، مي‌تواند به اندازه 200 بز براي او سودآوري داشته باشد.

 

منبع خبر : http://isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-935738

 

دکتر احمد پارسا (Dr. Ahmad Parsa) از نخستين پيش كسوتان و بنيانگذار گياه شناسي نوين ايران، علم گياه شناسي نوين ايران، نخستين استاد گياه شناسي دانشگاه تهران و نخستين ايراني بود كه كار تحقيق علمي فلور (رستني هاي) ايران را آغاز كرد و در نهايت دقت و ظرافت به انجام رساند.

وي «موزه علوم طبيعي ايران» را بنيان نهاد و بزرگترين اثر او، تأليف كتاب فلور مستقل ايران به نام «فلوردوليران » به زبان فرانسه است. پروفسور پارسا بيش از 60 سال از عمر خود را به تحقيق و تفحص درباره طبيعت ايران پرداخت و در سن 90 سالگي، در حالي كه هنوز به حرفه اش، سرزمينش و آثارش عشق مي ورزيد، با طبيعت و هر آنچه داشت وداع كرد.

پروفسور پارسا در فاصله سال هاي 1321 تا 1329 شمسي نخستين فلور مستقل ايران را به نام فلور «دوليران» به زبان فرانسه تأليف كرد كه در 5 جلد و بيش از 7000 صفحه از سوي وزارت فرهنگ آن زمان منتشر شد.

كار تأليف فلور ايران با امكانات آن زمان، كاري بسيار بزرگ و سخت بود، اما دكتر پارسا، آن را با صبر و حوصله و تحمل مشقت هاي بسيار به پايان رساند. تأليف اين فلور در حالي انجام شد كه فلور بسياري از كشورهاي ما را خارجي ها مي نوشتند. حتي پيش از آن نيز، اتريشي ها و آلماني ها، فلور ايران را جمع آوري مي كردند.

گونه هاي گياهي ايران، گاه از طريق تاجران اروپايي به اين كشورها منتقل مي شد و بعد، از موزه هاي اين كشورها سر درمي آورد و پروفسور پارسا در آن شرايط حس مي كرد كه بايد كاري كند. شاگردان استاد معتقدند كه وي، زماني به تنهايي به اين كار پرداخت كه نه در دانشگاه تهران (تنها دانشگاه نوبنياد آن زمان) و نه در هيچ جاي ايران، هرباريوم، كتابخانه تخصصي، امكانات پژوهشي و همكاران علمي متخصص براي اين كار نبود. پروفسور پارسا براي انجام تحقيقات خود، بناچار از منابع و نوشته هاي گياه شناختي خارجي به ويژه «فلورا ارينتاليس بواسيه» و مجموعه هاي گرد آورنده دانشمندان و جهانگردان اروپايي بهره گرفت و براي اين كار، سالها تلاش كرد.
وي به مطالعه و تحقيق منابع خارجي اكتفا نكرد بلكه به تنهايي و يا به كمك دانشجويان و همكاران ايراني خود، به گرد آوري نمونه هاي جديدي از فلور ايران پرداخت.
پروفسور پارسا در بررسي هاي خود در خارج و داخل كشور توانست، ترادف گياه شناختي بسياري از گونه هاي گياهي را نشان دهد و از تكرار آن، جلوگيري كند. چرا كه نمونه هاي گياهان ايران را گياهشناسان و پژوهشگران اروپايي در مدت حدود دو قرن و نيم از نواحي مختلف گرد آورده و بي توجه به كارهاي ديگران مستقلاً بررسي و نامگذاري كرده بودند و از اين رو نام هاي علمي مترادف بسياري در نوشته هاي گياه شناختي اروپاييان بود كه گمراه كننده بود.

«دكتر احمد قهرمان » استاد دانشگاه تهران و از شاگردان پروفسور پارسا در اين باره مي گويد: «اگر به عصري كه استاد پارسا كارهاي تحقيقاتي علمي و پايه اي را براي تأليف فلور در ايران شروع كرد، توجه كنيم، مي بينيم كه آغاز اين كار بزرگ با چه دشواري ها و مشكلاتي روبه رو بود و نگارش آن تا چه اندازه به صبر، حوصله، پشتكار، خستگي ناپذيري و تحمل نياز داشت. با توجه به وسعت كار و اين واقعيت كه فلورهاي كشورهاي همجوار ايران مثل تركيه و عراق را دانشمندان خارجي تدوين كرده اند، تأليف فلور ايران از كارهاي شاخص علمي در قرن 19 ميلادي است.»

پروفسور پارسا (Dr. Ahmad Parsa) براي انجام اين كار، تمامي گياهان و رستني هاي ايران را جمع آوري و كدگذاري كرد و نخستين مرحله پژوهشي خود را پس از اخذ دكتراي گياهشناسي و بازگشت به ايران به جمع آوري نمونه هاي گياهي زادگاهش «تفرش» (Tafresh) اختصاص داد و پس از آن، نمونه هاي ديگر نقاط ايران را نيز جمع آوري كرد.

پروفسور «قدرت الله پارسا » از خويشاوندان و دوستان نزديك استاد مي گويد: «خوب به ياد دارم در سال هاي 1327 كه من، دوره دبيرستان را مي گذراندم، تابستان ها ايشان به تفرش مي آمد و سرگرم نمونه برداري و تحقيق از گياهان كوههاي آن منطقه مي شد و روزانه بيش از ده ساعت به نوشتن كتابهاي گياهشناسي به زبان فرانسه مي پرداخت و مرتباً نوشته هاي آماده شده را براي چاپ مجموعه كتاب «فلور ايران» به تهران و وزارت فرهنگ آن زمان مي فرستاد.» وي، علاوه بر اين پژوهش به بررسي فلور كشورهاي ديگر نيز پرداخت و سپس نمونه هاي منحصر به فردي از فلور ايران را ضمن تحقيقات خود، بررسي كرد كه بعدها در 5 جلد متمم فلور مذكور شدند. پروفسور پارسا (Dr. Ahmad Parsa) در اواخر عمر خود مجدداً در فلور گياهي ايران تجديد نظر كرد و سپس نسخه جديدي از آن را با كمك «دكتر زين العابدين ملكي» (يكي از شاگردان خود) تهيه و ترجمه كرد كه چاپ آن در 11 جلد پيش بيني شده استجلد اول و دوم آن (به ترتيب در سال 1358 و 1363) از سوي وزارت فرهنگ و آموزش عالي به چاپ رسيده است.

پروفسور قدرت الله پارسا مي گويد: «فلورهاي تأليفي استاد از كارهاي عالي او در سطوح بين المللي است كه زينت بخش تمام دانشگاههاي اروپايي و آمريكايي است. وقتي در سال 1350 در پاريس مشغول تحصيل بودم، به اتفاق پروفسور احمد پارسا به دانشكده علوم و موزه گياهان دانشگاه پاريس رفتيم و رئيس دانشكده از استاد بسيار استقبال و تجليل كرد و كتاب هاي مفصل او را در كتابخانه آن دانشكده نشان داد و اظهار داشت كه اين كتاب ها از كامل ترين و بهترين كتاب هايي است كه استادان و دانشجويان به عنوان مرجع استفاده مي كنند.»

استاد پارسا داراي مقالات بسياري در مورد فلور ايران در مجلات بين المللي به خصوص در نشريه علمي گياه شناسي «كيو» لندن است. از تأليفات استاد به زبان فارسي نيز مي توان
- دو جلد كتاب گياهان شمال ايران (سال 1318، شركت چاپخانه ارژنگ تهران)،
- كتاب دارونامه (1325، انتشارات وزارت فرهنگ سابق)،
- كتاب اندام شناسي گياهان (سال 1331، انتشارات وزارت فرهنگ سابق)،
- 3جلد كتاب تيره شناسي يا تاگزونومي گياهان آوندي (سال 1334، انتشارات دانشگاه تهران) و... را نام برد.

پروفسور احمد پارسا ، پس از اخذ دكتراي گياه شناسي و علوم طبيعي در فرانسه، به ايران بازگشت. وي در سالهاي نخست مراجعت، به تنهايي و در سال 1316 كه در مقام استاد گياهشناسي دانشكده علوم و دانشسراي عالي دانشگاه تهران قرار گرفت، به اتفاق برخي شاگردان خود به گرد آوري گياهان ايران پرداخت. در سال 1324 موزه علوم طبيعي را با بودجه وزارت فرهنگ آن زمان كه تأمين كننده بودجه دانشگاه تهران نيز بود، در قسمتي از ساختمان بزرگ دبستان حكيم نظامي سابق (واقع در مقابل موزه ايران باستان) تأسيس كرد و گياهان گردآوري شده را به منظور تأسيس «هربيه ملي» به آن موزه انتقال داد و به اين ترتيب «هرباريوم موزه علوم طبيعي ايران» را بنيان نهاد. در سال 1333 وزارت فرهنگ به علت تفكيك بودجه اش از بودجه دانشگاه، بودجه اين موزه را قطع و نياز خود را به محل آن اعلام كرد و هرباريوم و اشياي موزه به ناچار به ساختمان دانشكده علوم دانشگاه تهران منتقل شد.
با مأموريت دكتر پارسا در سال 1335به آمريكا، سرپرستي موزه به «دكتر علي زرگري» واگذار شد و سپس در همان سال، با تأسيس «مؤسسه مطالعات مناطق خشك » دردانشگاه تهران، گياهان اين موزه به اين مؤسسه منتقل شد كه متأسفانه از آن سنگ ها و فسيل ها ديگر اطلاعي در دست نيست و به اين ترتيب، نام «هرباريوم موزه علوم طبيعي» از ميان رفت.

دكتر زرگري مسئوليت هرباريوم مؤسسه مطالعات مناطق خشك را تا سال 1340 به عهده داشت. با انحلال اين مؤسسه، گياهان هرباريوم آن به دانشسراي عالي انتقال يافت و پس از آن «دكتر گل گلاب» اين نمونه ها را به دانشكده داروسازي انتقال داد. «دكتر قهرمان» در اين باره مي گويد: «يادم مي آيد كه با دكتر شيباني رئيس وقت دانشگاه تهران رفتيم پيش ايشان و گفتيم كه اين نمونه ها را پس بدهند ولي كارمندهايشان را به ما دادند و در حالي كه ما با تورم نيروي كار مواجه بوديم، گياهان هنوز همان جا بود. بعد از انقلاب هم، خيلي سعي كرديم كه آنها را پس بگيريم اما نشد.»
به اين ترتيب «هر باريوم» پروفسور پارسا كه تقريباً حاوي همه گياهان مذكور در فلور ايران بود - از جمله، نزديك به 250 گونه جديدي كه وي از ايران براي فلور دنيا تشخيص داده و به نام خود او بود و نمونه نخست آنها در مورد گياه شناسي «كيو» لندن هنوز به عنوان «تايپ» وجود دارد- در اين دست به دست شدن ها از بين رفت.

پروفسور احمد پارسا در نامه اي كه به دكتر احمد قهرمان (10/2/1373) نوشته، آورده است: «... من از سرنوشت موزه تاريخ طبيعي خودم بسيار ناراحتم. آن كلكسيون معظم زمين شناسي (فسيل و سنگ) و جانورشناسي و گياه شناسي چه شد؟ من از هر نمونه گياهان ايراني، يكي يا چند تا داشتم كه در «كيو» به دقت نامگذاري كرده بودم. گويا سرنوشت همه كلكسيون ها را به دست و عهده چند نفر بي اطلاع و مغرض داده بودند...»

پروفسور دكتر احمدپارسا (Dr. Ahmad Parsa) در دوم خرداد سال 1376 در كاليفرنيا درگذشت.

یادش زنده ٬ روحش شاد و راهش پررهرو باد . . .

منبع: mashaheer.net

گياهان دارويي قرباني مديريتهاي نابخردانه
كشور ما به علت تنوع اقليمي و ويژگيهاي خاص ژئومرفولوژيك مناطق مختلف، داراي توانمندي ها و پتانسيل هاي فرواني است كه بايد شناسايي شوند و زمينه هاي مناسب بهره برداري از آنها فراهم آيد .
عليرغم آنكه اين سرزمين زرخيز يكي از گنجينه هاي بزرگ گياهان دارويي و معطر دنيا محسوب
مي شود، سهم كشور ما در فرآوري ، توليد و تجارت جهاني اين محصولات ناچيز مي باشد. اين موضوع در وهلة اول، معلول معضلات متعددي است كه در بخش منابع طبيعي (انهدام پوشش گياهي ، فرسايش خاك، هدر رفت منابع آب، بهره برداري بي رويه گياهان دارويي – صنعتي و ...) با آن مواجه هستيم. و از طرف ديگر مربوط به بهای اندكي است كه مديريت كلان بخش كشاورزي به كشت و اهلي سازي گياهان دارويي داده است.
اما علاوه بر موارد ذكر شده شايد بتوان گفت مهمترين علت آن عدم وجود متخصصين گياهان دارويي در كشور و در نتيجه عدم اطلاع و شناسايي اين گياهان سحرآميز بوده است . اگر چه در سالهاي اخير تلاشهايي در راستاي تربيت متخصصين اين امر در كشور صورت گرفته است اما متاسفانه هنوز شاهد معضلات و مشكلات بسياري در اين راه هستيم . يكي از مهمترين اين مشكلات كه هم اكنون در كشور ميتوان به آن اشاره كرد ، عدم امكان ادامه ي تحصيل در رشته ي تخصصي " توليد و بهره برداري گياهان دارويي" است كه بنا به آمار حدود 94 درصد از فارغ التحصيلان اين رشته امكان ادامه ي تحصيل در مقاطع بالاتر از كارداني را نيافته اند . همچنين تقريبا حدود 3 درصد ازاين دانشجويان براي ادامه ي تحصيل ناچار ، مجبور به تحصيل در رشته هاي غير از رشته ي تخصصي خود شده اند كه اين خود مشكلي بزرگتر از مشكل اول است . چون اكثر اين افراد در رشته هايي مشغول به تحصيل مي شوند كه از لحاظ تعداد فارغ التحصيل در ظرفيتي بسيار بيش از اشباع قرار دارند . اما تنها 3 درصد از فارغ التحصيلان رشته ي گياهان دارويي در كشور امكان گرفتن مدرك كارشناسي را دارند كه همين عده ي ناچيز هم توسط سازمانهايي همچون مراكز آموزش جهاد كشاورزي و . . موفق به ادامه ي تحصيل مي شوند .
متاسفانه با وجود اين همه مسايل مسئولين ما هم چشم و گوش بسته !! اقدام به تاسيس رشته هايي در سطوح تحصيلات تكميلي با نام "گياهان دارويي"-( به عنوان نمونه ايجاد مقطع تحصيلي كارشناسي ارشد رشته ي گياهان دارويي در دانشگاه تربيت مدرس)- و امثال آن مي كنند و به قول معروف بدون ساختن پي و ديوار اقدام به ساختن سقف مي كنند . اما غافل از اينكه اين كار هيچ نتيجه اي جز فروريختن سقف بر روي سر خودشان نخواهد داشت . هيچ عقل سليمي نمي پذيرد كه فارغ التحصيل رشته ي تخصصي گياهان دارويي در مقطع كارداني كه بيش از 60 واحد درسهاي مربوط به اكولوژي ، شناخت ، توليد ، بهره برداري، فرآوري و . . . گياهان دارويي را با موفقيت گذرانده است امكان ادامه تحصيل نداشته باشد اما فارغ التحصيلان رشته هايي همچون زراعت يا باغباني كه در طول هشت ترم تحصيل خود فقط 3 واحد – و آن هم به صورت اختياري - درس مربوط به شناخت بسيار جزئي از گياهان دارويي را گذرانده اند به تحصيل در مقاطع بالاتر اين رشته بپردازند . و آيا اين خود باعث دلسردي دلسوزان و فعالان اين رشته نخواهد شد ؟؟!! لذا از مسولين امر انتظار مي رود با تصميم گيري هاي عاقلانه تر و آينده نگري بيشترنسبت به تاسيس گاهي عجولانه ي رشته هاي دانشگاهي بپردازند تا در آينده شاهد كشوري مترقي و آباد از همه لحاظ باشيم .